پارت شصت و ششم :

دیگر تا آمدن میهمان‌ها با هیچ‌کس هم‌کلام نشده و روی مبل کرمی رنگِ انتهای سالن، به‌تنهایی لَم داده بودم.
دیگر نگاه مملو از کدورت بابا، چشمان پر از خشم یزدان ذرّه‌ای برایم مهم نبودند.
حتی ناهار هم نخورده بودم و این موضوع اصلاً برایم مهم نبود. من امروز به اندازه‌ی کافی حقارت و درد خورده بودم. من امروز سیرِ سیر بودم و بغض، میان گلویم لانه‌ای مستحکم ساخته بود.
آن‌قدر داخل گا

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Aa

    0

    ممنون خسته نباشید👏🙏🌹

    ۲ سال پیش
  • نشمین

    0

    داروین مغرور عذاب وجدان گرفته .عالی

    ۲ سال پیش
  • م.ر

    3

    یه مراحمی بشه اون سرناپیدا🤣

    ۲ سال پیش
  • ستاره

    1

    آخی مغروربی احساس،عذاب وجدانم میدونه چیه

    ۲ سال پیش
  • لیلی

    1

    مزاحم بینقطه آق داوینچی

    ۲ سال پیش
  • ??

    4

    عاااااالییییییی بود

    ۲ سال پیش
  • مهتاب

    6

    یه مزاحم دوست داشتنی 😉❤

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️