جاذبه به قلم راضیه نعمتی
پارت نود و چهارم :
ناباورانه پلک بر هم زدم و پرسیدم:
ـ جان؟!
جوابش مرا در شگفتی بیشتر فرو برد:
ـ دیگه وقت بچهدار شدنمونه.
اخمی ظریف بر پیشانی نشاندم و به او یادآوری کردم:
ـ ببخشید علی آقا! مثل اینکه یادت رفته. ما تازه شش ماهه ازدواج کردیم.
علی جرعهای شربت نوشید. سر بالا نگه داشت و نگاهش با نگاه من که دست به سینه مقابلش ایستاده بودم و پرقدرت به نظر میرسیدم، تلاقی کرد. با لبخندی ک
لطفا صبر کنید...

زینب
1آخه دختر چرا انقدر زود تصمیم میگیری و بی مغز بازی در میاری.آخه آدم عاقل از یه سوراخ دو بار گزیده میشه؟