جاذبه به قلم راضیه نعمتی
پارت شصت و هشتم :
به خانه که رسیدم حال خوبی نداشتم. حس اینکه پژمان دست از سرم برندارد کلافه و عصبی‌‌ام می‌‌کرد. جلوی در خانه دو جفت کفش مردانه دیدم که یکی از آن‌‌ها کاملاً برایم آشنا بود و می‌‌دانستم متعلق به چه کسیست. نفسم بند آمده بود و قلبم از شدت هیجان و اضطراب داشت توی دهانم می‌‌آمد. بعد از این همه مدت به چه دلیل به خانه‌‌امان آمده بود؟... بغض گلویم را می‌‌فشرد. نکند آمده بود کارت عروسی خودش و ف
لطفا صبر کنید...
م
1بفرما دل آرا خانم یه ذره صبر هم چیز خوبیه آدم داشته باشه،با یه حرف آذر که خودشم میدونست مخالف این ازدواجه،پژمان شر رو وارد زندگیش کرد،مطمئنم به این آسانی کنار نمی کشه