پارت شصت و دوم :

با خنده جلوتر رفتم و او را در آغوش گرفتم. حس کردم کمی لاغر شده. نگرانش شدم اما به روی خود نیاوردم. علی همان‌‌طور که با لبخندی کمرنگ به من می‌‌نگریست از کنارمان رد شد و به سوی پذیرایی قدم برداشت. عمه دست پشتم گذاشت و مرا به پذیرایی برد. با دیدن سرهنگ قلبم به درد آمد. چقدر لاغر و نحیف شده بود! پس به خاطر همین بود علی تند تند به پدرش سر می‌‌زد. سرهنگ با دیدنم شاد شد و گفت:
ـ دل‌‌آرا خانم م

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۷۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    1

    اوه اوه عمه چی توفکرش میگذشت🙏💞💋

    ۲ سال پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    معلومه علی و دل آرا رو خوب نشناخته که همچین برداشتی کرده ولی یه کمم حق داشت. مگه نه؟ 😉😍♥️

    ۲ سال پیش
  • م

    1

    چه آدم عجیبیه،سرهنگ درحالت عادی ام زیاد حالش خوب نیست ولی تا اوژانسی نشه دلش نمیخواد بچه هاش کنارش باشن

    ۲ سال پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    سرهنگ مرد فرزند دوستی هست. دلش می خواد پسراش کنارش باشن اما نمی خواد تحت فشار بذارتشون.

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️