گیلدا به قلم مرضیه اخوان نژاد
پارت سیصد و چهارده :
سپهر مردد واگویه کرد:
-ولی...
سرش روی گردن سمت سپهر چرخید. با اطمینانخاطر در دو چشم او زل زد و با اشاره به سقف گفت:
-من اون بالام، روی سقف. از اون پنجره اینجا رو تحت نظر میگیرم. نه پلیس و نه هیچ خر دیگهای متوجهی من نمیشه. بلدم به وقتش چجوری خودم رو نامرئی کنم. پس برو تا دیر نشده. وقتت داره میگذره. باید وقتی کارگرها رسیدن اینجا، اثری ازت نباشه.
منظورش از پنجره، نورگیر
لطفا صبر کنید...
