پارت هشتاد و ششم :


چند دقیقه که می‌گذرد درد کم و کم‌تر می‌شود. محمد همراه با سرم وارد اتاق می‌شود، رفتنش را متوجه نشده بودم.

- نیاز به سرم نیست، بهترم.

محمد سرم را روی میز کارش قرار می‌دهد:

- اگه حالت خوب نیست ادامه نمی‌دیم. باقی حرف‌ها بمونه برای فرداشب.

چطور می‌توانم بگویم که امشب و فردا ندارد؟ برای منی که اسیر هستم و هر لحظه از آینده مبهم پیش رو در عذاب هستم، این ح

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۹۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه

    1

    مثل همیشه عالی و بی نقص

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    به مهر خوندی

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️