ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت هفتاد و هشتم :
تصور این که پدر بشیند و از ماهی برایش تعریف کنم، مانند این است که بگویند از آسمان سنگ می‌بارد.
از کار بچه‌گانه‌ام منصرف می‌شوم، همین مانده کسی مرا در حال شنود از اتاق خودم ببیند. به محض اینکه دستم را برای خاموش کردن شنود پیش می‌برم، صدای فریاد ماهی در اتاق شنود می‌پیچد:
- نه! تو رو خدا جلو نیا! محمد، چی از جونم می‌خوای؟
سپس با داد محمد دیگری می‌گوید
لطفا صبر کنید...
ستاره
4چه قدرخوب که نظرشادرموردخودش فهمید