رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت چهل و هشتم :
هنوز روزی که یهوی با کشیدن موهام به هوش اومدم و با ارباب رو به رو شدم از یادم نمیره،یادمه چطور موهام رو میکشید حس میکردم تمام سرم داره رگ به رگ میشه،اما ارباب بی رحم تر از حد تصور هرکسی بود،
اون فقط یه چیز رو میشناخت،خودش و آبروش،دیگه هیچی..
تنها چیزی رو که اصلا نفهمیدم،این بود که ارباب چطور اونجا پیداش شد و مانع از فرار من شد،کاش هیچ وقت فرار نمیکردم و میموندم،میموندم تا بلکه با
لطفا صبر کنید...
