مرگ در پاورقی به قلم میلاد سرداری
پارت دوازده :
در هر دو صورت قصه‌ی من پایان می‌یافت، البته پایان داریم تا پایان.
یک روز رودی طغیان‌گر و افسار گسیخته در من جاری شد، آن‌قدر خروشان که حتا سیاره‌های دیگر هم قادر به دیدنش بودند، ستاره‌ی زندگی گفت:
- بی‌نهایت زیباست! همچین چیزی فقط از تو برمیاد سرگردون.
من که دیگر این تعریف‌ها رویم تاثیری نداشت گفتم:
- ممنونم.
هسته‌ام نمی‌خواست چیز دیگری بشنوم اما سیاره‌ی زندگی اه
لطفا صبر کنید...
پرنیا
1ناامید نباش،توهنوز زیبایی های درون خودت رو پیدا نکردی!!! تلاش کن و به موانع سرراهت توجه نکن شاید هنوز بجایی که استعدادت بثمر برسه نرسیدی😊😊 فوق العاده👏👏👏