پارت هفتاد و پنجم :



لباس‌هایم بسیار بوی بدی می‌دهند. دلم نمی‌خواهد با این لباس‌ها نماز بخوانم اما چاره‌ای ندارم. حتی نمی‌دانم قبله از کدام طرف است. به حالت ناچاری روی صندلی کنار تخت می‌نشینم. دست راستم را روی سرم می‌گذارم. چشمانم را می‌بندم.

چه کنم که اسیری و در بند بودن جز دلتنگی و مصیبت، هیچ سوغاتی دیگری ندارد. اتاق خالی از ساعت است و من حتی نمی‌دانم چه ساعتی از روز است یا چقدر به شب Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ستاره

    0

    مث اینکه اسم محمدرضا تاثیرداشته مهربان وامین

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️