ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت هفتاد و پنجم :
لباسهایم بسیار بوی بدی میدهند. دلم نمیخواهد با این لباسها نماز بخوانم اما چارهای ندارم. حتی نمیدانم قبله از کدام طرف است. به حالت ناچاری روی صندلی کنار تخت مینشینم. دست راستم را روی سرم میگذارم. چشمانم را میبندم.
چه کنم که اسیری و در بند بودن جز دلتنگی و مصیبت، هیچ سوغاتی دیگری ندارد. اتاق خالی از ساعت است و من حتی نمیدانم چه ساعتی از روز است یا چقدر به شب Ù
لطفا صبر کنید...

ستاره
0مث اینکه اسم محمدرضا تاثیرداشته مهربان وامین