ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت شصت و هفتم :
به سمت اتاقم می‌روم، اولین بار است که برای رفتن به اتاقم هیچ شوق و ذوقی ندارم. سال‌هاست که این اتاق همدم تنهایی‌های من بوده است.
وقتی برای پدر از انتخاب شغل به عنوان نیروی ارتش گفتم، پدرم سکوت کرد. به پدر از انگیزه و علاقه‌ام برای دور بودن از محیط خانه حرفی نزدم. من زندگی را دوست نداشتم، از زن‌ها متنفر بودم و پدر مثل همیشه من را درک کرد.
مادرم با کلی گلایه و گریه سع
لطفا صبر کنید...
ستاره
0چون زارع وامیدواراهداف مشترک دارند