چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت بیست و چهارم :
***
«کس نیست که افتادۀ آن زلف دو تا نیست
در رهگذر کیست که دامی ز بلا نیست
چون چشم تو دل میبرد از گوشه‌نشینان
همراه تو بودن گُنه از جانب ما نیست
روی تو مگر آینۀ لطف الهی‌ست
حقّا که چنین است در این رو و ریا نیست
نرگس طلبد شیوۀ چشم تو، زهی چشم
مسکین خبرش از سر و، در دیده حیا نیست»
فونت نستعلیق تک‌برگ در دستش هدیۀ حافظ بود از نخستین روز حضورش در شیراز؛ در شهر
لطفا صبر کنید...
