چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت بیست و سوم :
***
- سپهر جان یه امروز رو زود برگردی به جایی برنمیخوره.
اگرچه سراپا گوش شده بود برای شنیدن التماس مادر، فکرش اما در پروندۀ محبّی مانده بود. در چشمانی که رنگشان را ندیده بود و در دهان باز ماندهاش. جسمش شنوندۀ حرف مادر بود و روحش دور تن کسری برای اعتراف میچرخید.
صدایش را در پس بغضی که کلامش را منقطع میکرد، شنید.
- بیا قبل رفتن ببینمت؛ شاید برگشتی در کار نباشه...
گره اخÙ

لطفا صبر کنید...

Helia
0کار کسری نیست هر کسی میتونه خودش رو گریم کرده باشه