پارت چهل و دوم :

مرضیه با تردید به نیم رخ مادرش چشم دوخت که حاج حبیب با دلجویی گفت:
- با اجازه شما البته.
عصمت‌خانم بدون اینکه از گل‌های قالی نگاه بگیرد، تابی به ابروهایش داد و گفت:
- شما که خودتون بریدید و دوختید، دیگه اجازه ما لازم نیست... پاشو مادر.
- این چه حرفیه؟ معلومه که نظر شما هم مهمه ولی یه چیزهایی نیاز به تاخیر نداره، باید یکی باشه هندلش کنه.
مرضیه مردد از جایش بلند شد و از جمع فØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۰۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مریم گلی

    1

    واقعا یاسین از زندگیش چی میخواد ،چرا بیشتر مردها اینقدر مغرورند مجوز انجام دادن همه کارها رو هم دارن ،ممنون نویسنده جان

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️