لعل بخارا به قلم فاطمه علی آبادی
پارت بیست و هفتم :
چون رهایی پاهایش را حس نمود، چشم گشود و در مقابل خویش شانه‌های افتاده‌ای را دید که چون نا امیدی برشان چیره گشته بود، راه دیگر پیش گرفته و از او دور می‌گشتند. دخترک سرمایی در استخوان‌هایش حس نمود که برای آن وقت سال چیزی بَس نادر و عجیب بود. دیگر نه وحشت که غم در دلش خانه کرده بود. در آن تاریکی خوب نمی‌دید و چون نور فانوس کاهگلی آلتون خاتون بر پنج تنی که از او دور می گشتند، تابید؛ تازه توا
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0همیشه به صحت و سلامت خانوم علی ابادی، به به چه کردیداین همه پست یه جا حالمون رو جااورد