پارت هفتاد و نهم :

من که یک لبخند ریز روی لبم نشسته بود با شنیدن این جمله از محمد تکانی خوردم ‌.حتی تصورش هم وحشتناک بود که در تمام مدت محمد مرا زیر نظرداشته باشد. اما با همین یک کلمه مهر تاییدی زد بر هرچه از آن می‌ترسیدم. برای دور کردن خودم از آن فضا با عجله به سمت اتاق دویدم و به بهانه لباس عوض کردن تا می‌توانستم از اتاق بیرون نیامدم .در حالتی شبیه شوک بودم. توقع نداشتم محمد بداند و عکس‌العملی نشان ندهد Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۹۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️