پارت چهل و پنجم :

با صدای کامران به خود آمد: ارغوانِ من! رسیدیم نمی‌خوای پیاده بشی؟ با پلکی طولانی به حالت عادی برگشت‌. روبه رویش درِ آهنی بزرگ قهوه‌ای رنگی رویت می‌شد.
- رسیدیم؟..
-آره همین جاست. با ماشین وارد محوطه ویلا که با سنگ‌های ریز سنگ‌فرش شده بود شدند. محوطه از دو طرف با درختان سرو و کاج پوشیده شده بود. باران ریزی که از صبح می‌بارید همه جا را خیس و نمناک کرده بود. هوای دلچسب و جان بخشی بود Ù

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • آیرین

    0

    عالی

    ۲ سال پیش
  • اعظم افتخاری | نویسنده رمان

    ممنون❤

    ۲ سال پیش
  • هانا

    0

    ارغوان باید صبر کنه ببینه واقعا حقیقت اون چیزیه ک براش گفتن یا نه باید ب کامران فرصت بده تا از خودش دفاع کنه

    ۲ سال پیش
  • اعظم افتخاری | نویسنده رمان

    متآسفانه عجوله در هر کاری

    ۲ سال پیش
  • یانا

    0

    چراارغوان نمیخواد مطمئن بشه میخواد بازی بکشه دقیقه نود!؟

    ۲ سال پیش
  • اعظم افتخاری | نویسنده رمان

    ممنون❤

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    0

    چکاری ارغوان اینهمه عاقلم میفهم میگفت آخرش بچیهافکرمیکنه🙏💞

    ۲ سال پیش
  • اعظم افتخاری | نویسنده رمان

    بحران روحی شدید. ممنون که همراهید❤

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️