بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و بیست و دوم :
با احساس سوزشی توی دستم به آرومی چشم باز کردم و نگاه تارم روی پرستاری افتاد که در حال وصل کردن سرمم بود.
نوک انگشت‌هام کبود و پلاسیده شده بودن.
دست آزادم و بالا بردم و روی شقیقه‌م کشیدم که متوجه باندپیچی روش شدم.
یادآوری اتفاقات و آخرین سکانس‌هایی که تجربه کرده بودم باعث شد دستم بلرزه و درد سرم بیشتر شه!...
به نظر در امان بودم اما قلبم بی‌قرارتر از هر وقت دیگه‌ای که به یاد د
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۳۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
ʜʟɴ
2چ عجب اراد سیب زمینی یه حرکتی کرد😐😂😂
۶ سال پیشAramesh
14اولین پارت رمانتیک که از طرف اراد بود 😶👌😂
۶ سال پیشmery
2میگم ارادم رمانتیک بازی بلد بود و رو نمیکرد😉😂😂😀
۶ سال پیشXukai
5😍😍😍
۶ سال پیشرزا
8خیلی خوب بود🥰
۶ سال پیشهستی
11چه رمانتیک❤❤❤❤❤
۶ سال پیشSahar
10وااااااو😍😍😍
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
زهرا
1من آخرش میمیرم سر این رمان.. عشقه عشق😍😍😍😍😍