بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و بیست و یک :
دستش که به دور اسلحه میلرزید باعث میشد اسلحه مثل مته روی مغزم کوبیده بشه.
- اَ... اگه بهشون صدمه بزنی این دختر و میکشم!
کِیل مردمک چشمهاش و با بیحوصلگی توی حدقه چرخونر و با نوک انگشتش چند ضربهٔ عصبی به شقیقهش زد.
- انقدر حوصلهٔ من رو سر نبر، تو وجودش و نداری دست به چیزی بزنی که مال منه!
صدای پوزخند بلند مرد توی سرم پیچید: احتمالاً تو همین الانشم خونوادم رو قتل و عام کرØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
Sa_r_a
10من یه چیزی فهمیدمممم😲 اینکه کلا نویسنده ها به (و .....)ارادَتِ خاصی دارن🙂💔😐
۶ سال پیشستى
5بعله دقیقا همینه من خودم نویسنده هستم و اخر هر پاراگراف و... رو دارم
۶ سال پیشیاسمین
3زمان حال جالب تره
۶ سال پیشshaqayq
3بنظرم زمان حالش جاذاب تره تا فلش بک ب گذشتش
۶ سال پیشYasi
14اخخخخخی رها افتاد داخل اب چیزیش نشه بدبخت شانس ک نداره😂
۶ سال پیشH
8😂😂 این تیکه خوب اومدی 👌👌
۶ سال پیشرزا
9امیدوارم پارتای بعدی رمانتیک باشه..
۶ سال پیشهستی
12بازم خوب شد افتاد توی آب وگرنه کی میتونه تیکه های مغز و قطرات خون کسی رو تحمل کنه
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

- SaRa
0حالا افتاد تو آب داره میمیره اما مهم اینه خونو گوشت از رو صورتش پاک شد:|