سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و چهل و سوم :
یکی رو شونه‌ش کوبیدم.
- عهه، بسه دیگه، الان یکی می‌شنوه.
لب پایینش رو جلو داد و ناراحت نگام کرد که بغلش کردم.
- عشقم میدونم سخته ولی دنیا پر پسر، بهتر از پیمان میاد تو زندگیت مطمئن باش، بزن بلاکش کن!
یکم بینمون سکوت شد که نیان سکوت رو بالاخره شکست.
- این پسرا چقد جنتلمن بودن نه؟
ابرویی بالا انداختم؛ صهیب و محمد رو می‌گفت؟
- اره دستشون درد نکنه.
توی دلم گفتم ولی این
لطفا صبر کنید...
