بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت شصت و سوم :
یزدان نگاه از قوری گل سرخی گرفت و به دست مادرش چشم دوخت که لیوان کریستالی محبوبش را از چای سرخ رنگ پر می‌کرد.
- چای مخصوص برای یزدانم نوش جانت.
لیوان را به دست پسرش سپرد و بعد هم با برداشتن استکان کوچک مخصوص خودش به پشتی مبل تکیه داد.
یزدان برای تشکر از مادرش پلک روی هم گذاشت و لبخند کمرنگی زد. نگاهش میخ چای درون لیوان بود گویی در سرخی‌اش بازتاب چهره‌ی یار را می دید.
دم عمیق
لطفا صبر کنید...
فاطمه
0نویسنده جان بگو که آخرش یزدان حرف میزنه