بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت شصت و دوم :
آهسته به سمت پنجرهی باز اتاق قدم برداشت و روی طاقچه اش نشست و به لبهی دیوار تکیه داد.
زمانی که به این خانه اسباب کشی کردند با اِلای خواهر کوچکترش تمامی اتاق ها را دیدند و سپس اتاقی را برگزیدند که می توانستند لبهی پنجره اش بنشینند. در واقع می توان گفت گویی پنجره در مکعبی فرو رفته و سی سانتی متر هم جا برای نشستن ساخته بودند هر چند سه گلدان کاکتوس کوچک هم لبهی پنجره گذاشتند.
سØ
لطفا صبر کنید...

میم
2خواهش میکنم انقدر پارت هارو دیر نزار پارت قبلی رو یادمون میرههه🥲🥲