پارت دویست و سی و سوم :

سمت اتاقش پا تند کردم و او را که در آستانه‌ی در ایستاده بود، کنار زدم و وارد اتاقش شدم. مقابل آینه‌ی دراور اتاقش ایستادم و با چشم‌های لبریز از اشکی که نفهمیدم چی وقت کرد در کاسه‌ی چشمم بجوشد، به تصویر خودم در آینه زل زدم؛ دماغم سیاه شده بود. انگار مشت خورده و من نفهمیدم! زیر پره‌های بینی و دور لبم نیز از خون سرخ بود. ولی چیزی که از همه عجیب‌تر بود، این بود که دماغم کوچک شده بود! دیگر خبری

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!