پارت دویست و سی و دوم :

با تردید پرسیدم:
-با سلاح شکار می‌کنیم؟
-لازمه؛ تو هنوز تازه‌کاری. از دور با تفنگ ساچمه‌ای حیوون رو زخمی می‌کنی، بعد با چاقو گلوش رو می‌بری و بعد خونش رو می‌خوری. کم‌کم یادمی‌گیری بدون اسلحه و با دندون نیشت شکار کنی. ولی هنوز زوده. پس بردار اسلحه‌ها رو تا بریم.
تصور بریدن گردن یک حیوان بی‌گناه، حالم را بد می‌کرد. اما وقتی به نوشیدن خونش می‌اندیشیدم، حس عذاب‌وجدانم به کل

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!