پارت صد و هشتاد و هفتم :

دعادعا می‌کردم که احتمالاتم اشتباه باشد و آن موتورسواران اصلاً در تعقیب من نباشند. ولی وقتی ماشین از پیچ کوچه پیچید و به چشم دیدم که آن موتورسواران به دنبالِ ما راه افتادند، اشهدِ خودم را خواندم.
هویتم برای یکی از این سه گروه لو رفته بود. حالا کی؟ خدا داند.
تمام طول مسیر مضطرب به صندلی ماشین تکیه زده و از آینه بقل بیرون را تماشا می‌کردم. راننده‌ی موتور سمج‌تر از این حرف‌ها بود Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!