اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت سی و هشتم :
_وای خانم چقدر شمع!
زویی با شور و اشتیاق در میان انبوهی از شمع که روشنایی لرزانی به کلبه‌ی چوبی می‌بخشند، قدم می‌زد. اما من بر روی زمین سرد و ترک‌خورده‌ی کلبه نشسه بودم.
زویی در کنارم نشست و با لحنی لرزان از سرما گفت:
_کاش یه شومینه داشتیم. من خیلی سردمه.
بی‌تفاوت به ناله‌ی زویی، روی زمین سرد دراز کشیدم و پلک‌های سنگینم را به روی دنیای بی‌رحم بیرون بستم.
خستگی، د
لطفا صبر کنید...
نیلوفر آبی
0فکر کنم خوابها میخوان بهش بهفونند مقصر اون اتفاق کسی که بهش اعتماد کرده عالی بود ممنون