حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت بیست و نهم :
حامی دست به سینه، سر تعظیم خم کرد: بانو بر من منت نهادند. این افتخار بسی بزرگ و همراهی شیرین هرگز فراموشم نخواهد شد.
_ کم زبون بریز.
حامی با قدم بلند او را دنبال خود کشاند: کجای کاری؟ کل دخترای پاریس شیفتۀ همین زبون بازیم بودن.
_ آره ارواح پسر عمه ت. چه نونی به خودت قرض می دی!
_ آدم راجع به شوهر آینده ش این طور حرف نمی زنه خانم.
_ تو دیگه چرا این حرفو می گی! می دونی علاقه ای بهش
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۲۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
😍😍
۲ سال پیشهمتا
1از حامی باید ترسید. بهش میاد خونسرد با پنبه سر ببره
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
😈
۲ سال پیشمریم
1آفرین حامی. خیلی ظریف و ماهرانه همه چی رو باب میل خودت پیش می بری
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
😉👌
۲ سال پیشهانیه
1چشمت روشن جمشید. اینم از شازده نوه ات که دورت زد🤣
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
😂
۲ سال پیشایلما
1جمشید بد ولی پدر وصال چرا هرچی باشه آینده دخترشه
۳ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
منفعته خودش مهمتره
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

لیلی
1ای حامی زبون باز ولی عاقل هم هست