پارت شصت :

کمی بعد روی شن‌‌های ساحل قدم می‌‌زدیم و ذهنمان پر از افکار جورواجور بود. دایی به یکباره ایستاد. با دلواپسی نگاهم کرد و پرسید:
ـ مهسا اینجا بمونی جواب مادرتو چی بدم؟
با لحنی دلگرم‌‌کننده گفتم:
ـ هیچ اتفاق بدی برای من نمی‌‌افته دایی جون. من حواسم به زندگیم هست.
دایی با دلشوره نگاه از من برگرفت و به دریای بیکران آبی خیره ماند. آرام زمزمه کرد:
ـ چطوری بدون تو برگردم؟ Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️