ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت بیست و دوم :
از این بازی به راه انداخته توسط محمد بیزارم، سر جایم میایستم؛ به چشمان منتظرش خیره میشوم و با آرامترین لحن ممکن میگویم:
-حرفتون رو بگید، وقت ندارم باید به بیماران دیگه سر بزنم!
نگاهش جدی میشود:
- کوتاه بیا ماهی، برای من دور بر ندار، مثه آدم میشینی تا من حرفم رو بزنم؛ در جواب حرفم، میخوام یک چشم بلند ازت بشنوم و تمام!
چنان با تحکم سخن میگوی
لطفا صبر کنید...
