پارت صد و بیست و نهم :



چشم باز کردم و نگاهی به دوروبرم انداختم. از پنجره چشمم به حیاط بزرگ و سرسبز افتاد که آفتاب همه‌جایش را پر کرده بود.

دیشب وقتی مراد ما را به خانه‌باغ لواسان رسانده بود، سپیده دمیده بود. آن‌قدر خسته بودم که وقتی سرم به بالش رسید خوابم برد و هیچ‌چیز نفهمیدم. هنوز هم کسل بودم و دلم می‌خواست بخوابم.

چشم‌هایم را مالیدم و بلند شدم. بوی پیازداغ در خانه پیچیده بود. جلو

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    من بیشتر امیدوارم علی عاشقش نشه چون یه طرفس وگرنه علی به نظرم خیلی ازشمس سرتره

    ۲ سال پیش
  • سارا

    2

    کاش تهش علی و تابان بهم برسن :)

    ۲ سال پیش
  • فرناز نخعی | نویسنده رمان

    ای جونم🥰

    ۲ سال پیش
  • مریم گلی

    2

    با علی موافق ترم تا با شمس وتابان ،امیدوارم تابان بعد از پیدا کردن مادرش با علی ازدواج کنه ممنونم نویسنده جان

    ۲ سال پیش
  • فرناز نخعی | نویسنده رمان

    😁🥰 حالا بریم جلو ببینیم چی میشه

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️