رویای آشفته به قلم سمیه هرمزی

پارت دوم :

فریاد می کشد:هیچ گهی نمی تونین بخورین.منو بکشین هیچی بهتون نمیرسه.
هامون فریاد می کشد:هوشمند همه ی جنس رومی خواد.خریت نکن.تو سهمت رو بگیر.
به عقب نگاه می کند.پشت سرش دری زرد رنگ بزرگ دو لنگه است و دیگر هیچ.
عقب عقب می رود و بدون هیچ فکر قبلی زنگ در خانه را می زند.
صدایش را رسا می کند تا به گوشهای آنها برسد
-به هوشمند بگوکور خونده.از اول قرار شد طلا ها برای اون باشه بقیه هر چی هست مال من.جنسام یه جاییکه که اگه من بمیرم دیگه عمرا دستش بهشون برسه.
هادی به سمتش یورش می برد و مرد چند قدم به عقب می رود و به در آهنی برخورد می کند.بار دیگر دست روی زنگ می گذارد و همان حین که هادی با قمه ی در دستش به چند قدمی اش می رسد تا با آن قمهی بزرگ به دو نیمه نصفش کند در باز می شود و او قبل از رسیدن هادی به او داخل خانه می رود و در را می بندد.صدای لگد محکم هادی به در می آید و او همانجور نفس افتاده به در تکیه می دهد؛دست به زانو که می گیرد صدای زنی مسن او را از جا می پراند.
-پسر نجمه ای!.
با ترس صاف می ایستد و دنبال صاحب صدا رو به رو را نگاه می کند.اصلا نمی داند چه بگوید .مِن و مِن می کند تا چیزی بیابد که زن دوباره سوالش را تکرار می کند.صدایش کمی دور است
-کری یا لالی جوون.پرسیدم پسر نجمه ای؟
تازه این لحظه است که متوجه باغ پر دار و درخت این خانه ی قدیمی میشود.صدای قدمهایی از میان درختان باعث می شود به دنبال صدا چشم گرداند.از میان درختی زنی مسن ملبس در لباسی قدیمی مانند زنان زمان پهلوی کت و دامن خاکستری پوش که عصایی ظریف و چوبی در دست دارد بیرون می آید .روسری گیپور مانند مشکی بر سر دارد که لبه های آن در پشت سرش جمع شده است.لبی تر می کند و نفس عمیقی می کشد.گلویش از خشکی می سوزد.
-نه دوستشم.
اخمهای نازک و هشتی و بلند زن بالا می پرد.دوباره جلومی آید.
-پس خودش کو؟نجمه به خوش قولی و معتمد بودن شناسه تو این خونه باغ.
اصلا نمی داند چه بگوید و دستپاچه بودنش از دید زن پنهان نیست.
-می یادش خانوم.من...من زود رسیدم.
-نفس به سینه نداری جوون.ترسیده به نظر می آی
از لحن صحبت کردن زن کمی معذب و از طرفی متعجب است.چه بگوید؟انگار ذهنش از هر کلمه ای خالیست
-سگ...سگ دنبالم کرد دویدم.
توضیحاتش به نظر زن قانع کننده نیست.کمی سر کج می کند و بیشتر به جوان خوش قد و بالای رو به رویش خیره میشود.در اینکه مسافت زیادی دویده و خیس از عرق است شکی نیست اما کو سگ!صدایی نیست...حتی صدای پارس سگ نگهبان همین خانه باغ هم نمی آید
-اسمت چیه مرد جوان؟
اسمش؟اسمش چه بود؟کمی فکرش را متمرکز می کند و جواب زن را می دهد:کوروش...اسمم کوروشه.