قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت پنجاه و هشتم :
یاد شب اول افتادم که توی غار با علف برای خودش رختخواب درست کرده و بعد گذاشته بود من روی آن بخوابم ولی قطعاً الان خیال خوابیدن نداشت.
می‌دانستم دوباره پرسیدن فایده‌ای ندارد و توضیحی نخواهد داد. با دست شروع به کندن علف کردم و کمی بعد بقچه پر شد.
آن را گره زد و روی دوشش انداخت.
- بدو تا قطار نرسیده.
پا روی پل گذاشت و اضافه کرد:
- مواظب باش روی ترا
لطفا صبر کنید...
م
1فکرشم وحشتناکه وایسی قطار از روت رد بشه حداقلش فشار هوا پرتشون میکنه پایین