پارت بیست و پنجم :

***
«بجز حسرت سراغت را کسی از من نمی‌گیرد.»
پاییز با شلّاق باران و غرّش صاعقه‌هایش به رخ‌مان کشیده می‌شد. آفتاب آبان پشت کوه بود و مهتاب پِنهان در پسِ ابرهای سیاه.
اضطراب بدخیم‌تر از یک بیماری مُسری در قلبم لانه کرده بود. با پاهایم روی زمین ضرب گرفته بودم و قرمزی گوشتِ ناخنم یادگاریِ همان بیماریِ وَخیم بود.
خیرۀ رقص انگشتان کشیدۀ دکتر روی صفحۀ سفید کاغذ بودم؛ با هر حرف ک

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️