قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت چهل و پنجم :
تابستان سال گذشته بود و ما مثل هر سال به بابل رفته بودیم.
یک روز عصر برای سواری میان مزارع رفته بودم. وقتی به خانه برگشتم، مامان مهمان داشت، مردی میانسال با کتوشلوار و کراوات و یک کیفدستی روی مبل اتاق مهمانخانه نشسته بود.
تا آن روز او را ندیده بودم. با تردید سلام کردم. جوابم را داد و میخواست بلند شود که با شرمندگی گفتم:
- بفرمایید خواهش میکنم.
ک
لطفا صبر کنید...
