پارت پنجاه و هشتم :

محمد دستی کلافه به صورتش کشید :
_بیا جلو بشین.
با صدای بغض آلود گفتم :
_خیلی کار خوبی کردی ،خانواده نداره !
محمد برگشت و مرا نگریست :
_یعنی چی ؟
در حالیکه برای پگاه دست تکان می دادم و او را نگاه می کردم که وارد خوابگاه می شد ،جواب محمد را دادم :
_ پرورشگاه بزرگ شده .
محمد لحظه ای غم زده به پگاه نگاهی کرد و بعد بدون اینکه منتظر باشد من جلو بشینم ،ماشین را روشن کرد و بÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ندا

    0

    دوسش دارم ولی چراکم اخه نخونده تموم میشه کاشک رایگانم بود حیف این داستانا

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️