اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت بیست و پنجم :
گردنبند را از جعبه بیرون آوردم و با دقت به دور گردن آزیتا انداختم. موهای پریشانش را مرتب کردم و سپس روبه‌رویش قرار گرفتم. نگاهم که به چشمان غمگینش افتاد، با نگرانی پرسیدم:
- آزیتا، چرا ناراحتی؟
- هیچی، مهم نیست.
کنارش روی تخت نشستم و دستش را میان دستانم گرفتم. دوباره پرسیدم:
_آزیتا! چی شده عزیزم چرا یه دفعه اینجوری شدی؟
چشمم که به دقت به گردنبند افتاد، پرسیدم:
_هدیه
لطفا صبر کنید...
