قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت سی و چهارم :
باز بغض راه گلویم را بست و تلاش کردم اشک نریزم اما وقتی حرف زدم صدایم گرفته بود.
- یعنی... خدایا، حالا باید چی‌کار کنم؟
به صورتم خیره شد.
- پیشنهادم اینه که وقتی پام خوب شد و اوضاع راه‌ها هم بهتر شد، برگردیم تهران و دنبال مامانت بگردیم.
- چطوری؟ تنها امیدی که داشتم این بود که مامانم تو شاهی باشه و مینو خجسته ازش یه خبری بهم بده ولی با این اعلامیه و
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۴۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
فاطی
1رمانی پراز قطعات پازل هر پارت پراز اتفاقات به دور از تصور..دوست دارم روی صندلی راک بنشینم و چای بنوشم و به این رمان فکر کنم