گیلدا به قلم مرضیه اخوان نژاد
پارت صد و شانزده :
با سردرد چشم گشود. نور آفتاب مستقیم از پردههای کنار زدهی پنجرهی اتاقش به داخل میتابید.
دستش را روی چشمش گذاشت و از روی تخت برخاست؛ هیچوقت نور آفتاب تا این حد برایش آزاردهنده بود.
کورمال کورمال خود را به پنجره رساند و با یک ضرب دو لبهی پرده را روی هم کشید و اتاق را در تاریکی فرو برد. سپس نفسش را عمیق بیرون راند و از آینه دراورش به خودش زل زد؛ موهایش ژولیده و نامرتب بود. لپÙ
لطفا صبر کنید...
