پارت صد و یک :

کلافه از جا برخاستم و نگاه او هم همراه من بالا کشیده شد. بازوی دست چپم را در حصار دست راستم در آوردم و با لحنی خسته و کلافه لب زدم:
-می‌رم اتاقم. الانه که دیگه بفهمن من نیستم.
او هم از جا برخاست و رخ به رخم ایستاد. دست راستش روی گونه‌ام نشست و سعی کرد لحنش را تا حد امکان مهربان کند:
-نمی‌ذارم بهت آسیبی بزنن. خودم جلوشون وایمیستم.
پوزخندِ تلخی روی لبم شکل گرفت؛ اهورا باید از هم

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!