دادگاه مردگان به قلم سهیلا عبدی
پارت شصت و پنجم :
چشمانش را به سختی باز کرد همه جا را تار می‌دید. نگاهش را به اطراف چرخاند. کم کم تاری چشمانش برطرف شد وهمه چیز را واضح دید. متوجه موقعیتش شد که روی شکم روی زمین افتاده بود و دست و پاهایش از پشت بسته شده بودند. همه جا تاریک بود اما میان این تاریکی می‌توانست انبار زیر زمین را تشخیص بدهد. وسایل زیادی اطرافش را گرفته بودند. در دهانش پارچه کثیفی قرار داشت با تمام توانش آن را تف کرد و به سرفه افتا
لطفا صبر کنید...
