دیار آشوب به قلم سیده نرجس کشاورزی و دیبا کاف
پارت سی و هفتم :
از جا بلند شد و روبروم ایستاد. چند ثانیه ای فقط نگاهم کرد که کم نیاوردم و اخم کرده بهش زل زدم. پوزخندی زد و در حالی که قدم به قدم نزدیک میشد گفت:
_من به خر کردن تو احتیاجی ندارم... تو هم خوب میدونی بلدم چیزی رو که میخوام رو به دست بیارم... من میگم این بچه به دنیا نمیاد همینجوری هم میشه... اگه برات وقت دکتر گرفتم نشونه اینه که آدم حسابت کردم وگرنه...
دست روی شونه ام گذاشت و با ضرب ه
لطفا صبر کنید...
اسرا
1عجب کاری کرد