دیار آشوب به قلم سیده نرجس کشاورزی و دیبا کاف
پارت سی و ششم :
روبروی آینه ایستادم و نگاهم روی شکم تختم ثابت موند. سوالی رو که از اون شب بارها از خودم پرسیده بودم رو اینبار با صدای بلندی پرسیدم. چرا چکاد بچه مون رو نمیخواست؟ دلیلی برای رفتارش وجود نداشت.
مگه هر پدری از به دنیا اومدن فرزندش خوشحال نمیشه؟ پس چرا وجود این بچه برای چکاد تهدید به حساب میومد؟ سوالای بی جواب تو سرم داشت به جنونم میرسوند. چند روزی بود که نه خونه اومده بود و نه زنگ ز
لطفا صبر کنید...
هاناخانوم
4خب قشنگ مشخص بود ریگی به کفش چکادهست دیگه آشوب که تواین اجتماع بزرگ شده می فهمیدهرکس فقط به فکرمنافع خودشه همون اقامت می گرفت کافی بود که حسن نیت چکادمشخص بشه...بچه دیگه واقعا غیرمعقول بود