دیار آشوب به قلم سیده نرجس کشاورزی و دیبا کاف
پارت بیست و دوم :
میدونستم اگه جدی برخورد نکنم تا صبح میخواد غر بزنه و ناله کنه. بنابراین با صدای بلندی گفتم:
_با گریه هیچی درست نمیشه فقط این دو ساعت رو سکوت کن ببینم چه گلی به سر بگیرم.
دیگه حرفی نزد و وارد خونه شد که گوشی رو از جیبم بیرون کشیدم. با تنها کسی که فکر میکردم میتونه کمک کنه تماس گرفتم و منتظر شدم. چند ثانیه ای پشت خط بودم که بالاخره جواب داد.
_الو چکاد
_جانم؟
لطفا صبر کنید...
