تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت پنجاه و چهارم :
یاد واکنش ها و حرفهای پدرم افتادم وقتی به او گفته بودم نمیخواهم بروم تهران. نمیخواستم بگویم به خاطر کمند چنین کاری کرده و بعد سرزنشش میکردم؛ امّا بخشی از آن، حداقل بخش کوچکی از آن همه مقاومت مربوط به او میشد.
بعد با خودم فکر کردم چرا بیشتر اصرار نکردم و دلیل تصمیمش را نپرسیدم؟ چرا نگفتم من همه جوره کنارش هستم؟ نکند واقعاً تمام دلیل این کارش این بود که نمیخواست من در خطر من
مطالعهی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دانیار خیلی زود شخصیتی پیدا میکنه که عاشقش میشید، به این احمقبازیهای الانش زیاد توجه نکنید😂
۳ سال پیشسارای
0ببینیمو تعریف کنیم خدایعنی این عاقل میشه
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
میشه میشه😂💚
۳ سال پیشسارای
0این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دانیار خیلی زود شخصیتی پیدا میکنه که عاشقش میشید، به این احمقبازیهای الانش زیاد توجه نکنید😂
۳ سال پیشاسرا
1کارگاه دانیارهیچوقت کارنمی تموم ول نمی کنه(مریم خانم شماآخرتعجب می کنی چه اعجوبی ساختی چه برس به خانوادش)
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دانیار تایپ احساسیای داره به طور کلی ولی خب آره واقعاً گاهی کنترل کارهاش از دست منم خارجه😂😂
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سارای
0لحنش نوعی تمسخراحساس کردم🥴🥴،نه خدایش مسخره ات نکرد اصلا، احساستم بهت بیخود کرده گفته😎😎،نفهم کلا شستت و پهنت کردو خشک شدی حالیت نشد😁😁