پارت چهل و هشتم :
مهدخت قدمی به عقب برداشت و قلبش هُری ریخت؛ حس میکرد سنگی بزرگ روی قفسهی سینهاش فشار میآورد و نفس کشیدنش سخت شده است. چانهاش لرزید اما نه اشکی برای ریختن داشت و نه حرفی برای گفتن، با ناامیدی عقب گرد کرد و قدمهای سستش را سمت کاناپه برداشت. دستهای بهزاد مشت شد و فکش منقبض، برای لحظهای از حرفش پشیمان شد و قدمی پشت سرش برداشت اما در دل به خودش نهیب زد: « نرو، بذار ازت ناامید بشه!» ا
لطفا صبر کنید...

شیدا
0خوب شد ازاین ببعد مهدخت زندگیش از یک نواختی و کسلی درمیاد