پارت هفتاد و پنجم :

الهه در حالی که هنوز هم فکرش دور پرهام چرخ می‌‌خورد، چای به دست داخل هال شد. میثم سرش را میان دستانش گرفته و زجر می‌‌کشید. سینی چای داشت از دست الهه به زمین می‌‌افتاد. تندی آن را روی میز گذاشت و به طرفش دوید. شانه میثم را گرفت و با نگرانی گفت:
ـ میثم! میثم جان! چت شد یه‌‌دفعه؟
میثم چشمان سرخ از سردردش را به الهه دوخت و سعی کرد آرام باشد:
ـ چیزی نیست. قرصمو بده.
الهه دستان سرØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    کاش میثم نمیره

    ۲ سال پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    😔💔

    ۲ سال پیش
  • Zarnaz

    3

    عالی و بسی غمگین مرسیی مرضیه جونم 🥰❤️

    ۳ سال پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    💔😔♥️🙏

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    4

    وای حیف که میثم بمیره عشق به این پاکی ممنون بازبانو

    ۳ سال پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    چه انسانهای پاکی که در جوانی تقدیرشون با مرگ رقم خورده💞🙏

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️