پارت سی و پنجم :

سیما و ثمین و نوشین از در باز آپارتمان داخل شدند. جمعه بود و با شوق و ذوق و نایلون خوراکی به دست، برای دیدن پرهام آمده بودند. پله‌‌های دو طبقه را رد کرده و به طبقه سوم رسیدند. ناگهان با دیدن پرهام که معصومانه و در سرما، پشت در آلبالویی آپارتمان به خواب رفته بود، رنگ از رویشان پرید. سیما تو سر زنان به طرف پسرش دوید و صدایش زد:
ـ پرهام! پرهام جان! مادرت بمیره، تو مگه خودت خونه نداری اینجا Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • الی

    0

    خوبه

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️