بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت سی و پنجم :
تاکسی که مقابل کوچه ی مورد نظر ایستاد تشکر کرد و کرایه را پرداخت و پیاده شد.
قدم هایش را کوتاه بر می داشت گویی هیچ عجله‌ای برای رسیدن نداشت و وقتی به خانه مشترک خواهرش با خانواده همسرش رسید زنگ طبقه ی دوم را فشرد و منتظر ایستاد.
یک خانه ی پنج طبقه که پدر ایمان هر طبقه را در اختیار یکی از فرزندهایش گذاشته بود.
عصبی از دست ایمان و لیدا دکمه ی طبقه ی اول را فشرد و دقیقه
لطفا صبر کنید...
رزا
2سونیا جون دستت طلا چقدر زیبا ودلنشین قلمت پایدار باشی عزیزم