بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت سی و چهارم :
نگاهش که به منصور خان و اِلای دوخته شد ایستاد. ناخوداگاه با دیدن خنده های صدا دار پدربزرگش لبخند روی لب هایش نشست و در دل قربان صدقه اش رفت.
- سلام.
منصورخان با حفظ همان لبخند مهربان نگاهی به نوه اش انداخت.
- سلام صبحت به خیر.
این حرف پر از کنایه ی پدربزرگ به خنده اش انداخت.
- خدایی نمی شه یه روز ظهر بیدار شدن هام رو به روم نیاری بابامنصور؟
مرد
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
نرگس
0کاش زود زود می فهمیدم ادامش چی می شه